Circulaire vakvrouw - Bouwen is voor mij 'Leven'
Ik ben opgegroeid tussen het hout, tussen het bouwen en het buiten zijn. Mijn vader bracht in de jaren ’80 de houtskeletbouw naar Nederland – dat vormde mijn basis. Wat voor velen vernieuwend was, voelde voor mij vanzelfsprekend: "bouwen met wat de natuur geeft, niet met wat we ervan maken".
Ik noem het liever natuurlijk bouwen dan biobased bouwen.
Geen marketingtaal, maar gezond verstand. Materialen die ademen, die niet giftig zijn, die terug kunnen naar de aarde zonder schade aan te richten.
Mijn manier van leven en bouwen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ik bak mijn eigen brood, oogst groenten uit de moestuin, melk onze geiten, eet van het land. Diezelfde aandacht voor de oorsprong, diezelfde eerbied voor het natuurlijke proces, neem ik mee in elk bouwproject.
Bouwen is zorgen. Voor de aarde, voor de mensen, voor de toekomst.
Een woning moet je niet uitputten, maar voeden. Het moet een plek zijn waar je tot rust komt, waar je lichaam zich herstelt, waar het leven zich in eenvoud kan ontvouwen. Daarom bouw ik met natuurlijke materialen – omdat ze minder vragen van de aarde en meer geven aan de mens.
Vakmanschap is daarin de basis.
Met oude technieken, hergebruikt hout en eerbied voor detail herstellen we gebouwen, balk voor balk, met de hand.